101. صلواتى قبل از دعا
مردى نزد رسول خدا - صلى الله عليه و آله - آمد و عرض كرد: يا رسول الله ! من يك سوم دعاى خود را به تو اختصاص داده ام .
حضرت فرمود: نيك است .
عرض كرد: يا رسول الله ! نيمى از دعاى خود را به شما مخصوص كرده ام ، پيغمبر - صلى الله عليه و آله - فرمود: اين بهتر است .
عرض كرد: همه خود را ويژه شما قرار دادم .
فرمود: در اين صورت خداوند مهمات تو را در امور دنيا و آخرت كفايت فرمايد.

مردى از امام - عليه السلام سؤ ال كرد: خداوند شما را خبر دهد چگونه دعاى خود را براى پيغمبر قرار داده است ؟
امام - عليه السلام - فرمود: از خدا هيچ مساءلت نكرده جز اين كه به صلوات بر محمد و آلش آغاز كرده است ، قبل از خواستن حاجت خويش (46)


102 - قبولى دعا


امام صادق - عليه السلام - فرمودند:
لا يزال الدعاء محجوبا حتى يصلى على محمد و آل محمد.
پيوسته دعا محجوت است تا صلوات فرستاده شود به محمد و آل محمد - صلى الله عليه و آله .(47)


103. بال رفتن دعا:


امام صادق - عليه السلام - فرمودند:
من دعا و لم يذكر النبى - صلى الله عليه و آله - رفرف الدعاء على راءسه فاذا ذكر النبى - صلى الله عليه و آله - رفع الدعاء؛
هر كه دعايى كند و نام پيغمبر - صلى الله عليه و اله - نبرد، دعايش گرد سرش بچرخد و هرگاه نام پيغمبر - صلى الله عليه و آله - را برد، دعايش ‍ بالا رود. (48)


104. شرط قبولى دعا:


امام على - عليه السلام - فرمود:

كل دعاء محجوب حتى يصلى على النبى - صلى الله عليه و آله .

هيچ دعايى به آسمان نمى رسد؛ مگر اين دعا كننده بر محمد و آل او صلوات بفرستد.(49)



105. صلوات ، دعاى مردم


امام صادق - عليه السلام - فرمود:
الصلوة من الله رحمتة و من الملائكه التزكيه و من الناس دعاء
صلوات از جانب خداوند رحمت است و از سوى فرشتگان پاك كردن و از طرف مردم دعا است .(50)

ادامه نوشته